سياست‌هاي آموزش‌هاي ديني

1-   برنامه ريزي آموزشهاي کارآمد ديني براساس:

الف- اهداف واقع نگر

ب-  نيازهاي فراگيران

ج- زمينه‏هاي فرهنگي جامعه

د-  شيوه‏هاي نوين و خلاق

ه- سطوح مختلف آموزشي

و- گرايش‏هاي تحصيلي فراگيران

ز- ارتقاي روح معنويت و افزايش دانش ديني فراگيران

ح- استمرار آموزش در طول دوره تحصيلي

ط- نظارت مستمر به منظور تقويت و اصلاح کمي و کيفي برنامه‏هاي آموزش ديني و کتب درسي

2-   ايجاد نظام اطلاع رساني روزآمد و فراهم کردن زمينه‏هاي مناسب براي ارتقاء مستمر دانش استادان و مربيان آموزش ديني.

3-   هماهنگي سياستها و عملکرد فرهنگي و آموزشي نهادها و مراکز آموزشي و فرهنگي و رسانه‏هاي جمعي کشور در جهت ارتقاء سطح فرهنگ ديني.

4-   تربيت، جذب و سامان دهي نيروي انساني کارآمد و با انگيزه در جهت ارايه آموزشهاي ديني در سطوح مختلف.

5-   افزايش متناسب بودجه و اعتبار برنامه‏هاي آموزش ديني در چارچوب برنامه‏هاي توسعه کشور.

6-   استفاده از روشها و فن‏آوريهاي نوين و ابزارهاي آموزشي و کمک آموزشي در ارايه آموزشهاي ديني.

7-   توسعه و حمايت از پژوهشهاي نظري و کاربري براي بهبود کيفيت آموزشهاي ديني و ارتقاءدانش و مهارتهاي استادان و مربيان آموزشهاي ديني.

8-   حاکميت نگرش ديني بر برنامه‏ريزي آموزشي در همه سطوح و استفاده اصولي و صحيح از مفاهيم ديني در ساير دروس مناسب.

 

9-   ارزيابي مستمر از اثر بخشي سياستهاي آموزشهاي ديني در ارتقاي روح معنويت و دانش ديني فراگيران و اتخاذ تدبير لازم براي تصحيح سياستها به منظور دستيابي به اين هدف.